Należy jednak stwierdzić, iż historiografia Polski Ludowej w zakresie biografistyki okresu Drugiej Rzeczypospolitej i II woj­ny światowej posiada już poważny i trwały dorobek, a zapowie­dzi wydawców i informacje od poszczególnych zajmujących się biografistyką badaczy pozwalają na wygłoszenie optymistycznej konkluzji, że sytuacja będzie ulegać dalszej poprawie. Wiąże się to z faktem, iż istnieją dziś ciągle poszerzające się możliwości prowadzenia rzetelnych badań nad dziejami Polski międzywojen­nej i okresem II wojny światowej; udostępniane są coraz to nowe zespoły archiwalne i stopniowo przełamywane są ograniczenia cenzuralne, a co za tym idzie likwidowane tzw. tematy tabu.Zasadniczo odmienna sytuacja jest natomiast w zakresie bio­grafistyki dotyczącej wybitnych postaci i polityków działających już w ponad czterdziestoletnim okresie Polski Ludowej. W histo­riografii PRL bowiem istnieją obecnie najobszerniejsze i najbar­dziej dotkliwie odczuwane przez społeczeństwo białe plamy, któ­re częstokroć wypełniane są szkodliwymi mitami wpływającymi na tworzenie się półprawd historycznych i zbytecznej sensacji. Wiadomo, iż historyk, który pisze o problemach dotyczących bez­pośrednio polityki państwa czy bezpośrednio władzy, wzbudza szczególne zainteresowanie w ośrodkach dyspozycji politycznej. Jest to zjawisko zauważalne w każdym państwie, choć skala nie­domówień jest zróżnicowana i zależy od kultury politycznej jego obywateli.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *