W latach Drugiej Rzeczy­pospolitej wśród ponad 30 tys. odnotowanych pozycji bibliogra­ficznych poświęconych historii ojczystej 13% (ok. 4100 pozycji) dotyczyło w całości problematyki regionalnej (obliczenie A. Stęp- nika). Wiele z nich poświęcone było odkryciom z zakresu historii najnowszej. Po II wojnie światowej trend ten nie uległ osłabieniu i przyniósł wielotysięczny nowy dorobek. Wystarczy w tej mie­rze wiedzieć, że wydana w 1975 r. bibliografia Polski wymienia aż 27 bibliografii regionalnych zawierających informacje o rze­czywiście ogromnej liczbie prac poświęconych dziejom różnych regionów kraju.Problematyką regionalną zajmuje się obecnie wiele ośrod­ków, organizacji, towarzystw, oficyn oraz historyków i to zarów­no zawodowych jak i nieprofesjonalnych. W poważnej mierze za­dania te przejęły uniwersytety, ale także renomowane towarzy­stwa naukowe, stacje naukowo-badawcze itp. Ogromną rolę na tym polu odgrywają również towarzystwa miłośników swojego re­gionu (miasta, osady a nawet wsie). Jest ich obecnie w kraju po­nad 700. W poważnej mierze zajmują się one poznawaniem his­torii swojego regionu, kultywowaniem tej historii, ale także ini­cjują badania, prowadzą je samodzielnie oraz wydają drukiem książki poświęcone tej problematyce. Ocena tego ruchu może być różna, ale w każdym wypadku jest zjawiskiem kulturowym, któ­ry nie może być niedostrzegany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *